25.02.2021 / 10:54 Okunma Sayısı: 126

Uzm. Psikolog Psikoterapist Deniz Şahin

“ANNE ÇOCUK İLİŞKİSİNDE BABANIN ROLÜ”

Siz değerli okurlarımdan gelen mailler üzerine bu haftaki yazımın ana temasını ‘’ Anne Çocuk İlişkisinde Babanın Rolü ’’ olarak belirledim. Bu konunun önemini sizlerle paylaşmaya çalışacağım. Herkesin bildiği üzere çocuğun ilk fiziksel ve ruhsal teması anne ile gerçekleşir.
Yaklaşık olarak 36 ay boyunca anne çocuk ilişkisi hayati bir öneme sahip olmakla birlikte, babanın bu süreçte anneye destek olması, anneyi güvende hissettirmesi, her zaman için yanlarında olacağını ve bir bütün olduğu duygusunu yansıtmalıdır. Babanın bu müspet (olumlu) duyguları anneye aktarması sonucu, anne bu olumlu duyguları içselleştirir ve anne kendini iyi hisseder. Annenin bu iyi hissetme hali açık ve örtük olarak çocuğa sirayet eder. Çocuk annenin olumlu duyguları ile özdeşim kurar ve çocuğun içinde değerli, yeterli ve muteber duygularının tohumunu ekerek sağlıklı bir hayatın başlangıcına merhaba der. Babanın anneye karşı duygusu, düşüncesi ve davranışı olumsuz ise anne kendini güvende hissetmez. Babadan gelen bu tahripkar (yıkıcı) duyguları anne çocuğuna aktarır. Anne, çocuğa olumsuz aktarımı yaparken çoğu zaman farkında bile değildir. Anne çocuğuna karşı gerekli tüm fiziksel bakımları vermesine rağmen çocuk huzursuzdur.
Çünkü çocuk bu negatif duyguları alır (ve içselleştirmeye başlar) fakat bu olumsuz duygularla baş edemez ve çocuğa aktarılan erinçsiz duygular sonucunda çoğu zaman huzursuz olur. Anneden çocuğa aktarılan tedirgin edici ve güvensiz hissettiren duyguların ağırlığı yüzünden çocuk çoğu zaman ağlama reaksiyonu gösterir.
Dolayısıyla babanın ilk görevi eşine karşı saygı, sevgi ve güven duygusunu oluşturmaktır. Yani eşler arasındaki ilişki ne kadar sağlam temellere oturursa, çocuk bundan olumlu anlamda etkilenir. Çocuk üç yaşından sonra dış dünya gerçekliğini babadan öğrenir. Başta sosyal ilişkilerin nasıl olması gerektiğini babanın referansı ile öğrenir ve çocuk bir ötekiyle iletişimi, etkileşimi babadan öğrendiği çerçeve ile oluşturmaya çalışır. Baba çocuk için bir rol modeldir. Genellikle çocuk babayı taklit etmeye çalışır.
Çocuk için baba önemli ölçüce de bir güç, hafife alınmayacak bir dayanaktır. Çocuk bu yaşlarda dünyayı keşfetmek için babadan destek arar. Dolayısıyla baba bu desteği yerinde ve yeterince sağlamalıdır. Babanın çocuğa karşı duygu düşünce ve davranışları tutarlı olmalıdır. Bu dönemde çocuk babaya mükerrer defa sorular yönelterek keşif ve merak duygusuyla dünyayı algılama ve anlamaya çalışır. Çocuk tarafından sorulan sorulara baba çocuğun anlayabileceği şekilde cevap vermeli ve çocuğa ağır kırılmalar (travmalar) yaşatmamalıdır.
Çocuk babasından beklediği desteği alamamışsa ve baba tarafından ağır kırılmalara maruz kalmışsa, ilerleyen zaman içerisinde çocuğun psikolojik sorunlar yaşaması kaçınılmazdır. En genel anlamıyla çocukların bu kırılmalar sonucu yaşadıkları psikolojik sorunlar; kimlik ve kişilik problemleri, öfke patlamaları, ilişki problemleri, davranış bozuklukları ve özgüven sorunları ile karşılarına çıkacaktır.
Dolayısıyla sağlıklı bir anne babanın ilişkisi çocuğa aktarılacağı gibi çocuğun sonrasındaki yaşamı için hayati öneme sahiptir. Unutulmamalıdır ki anne ve baba arasındaki sevgi, saygı ve güven duygusunun çocuk üzerinde etkisi vardır. 

Divan Psikolojik ve Danışmanlık Merkezi Sahibi
Uzman Klinik Psikolog- Psikoterapist Deniz Şahin

paylaş

ARŞİV HABERLER

SOSYAL AĞLAR

ZİYARETÇİ SAYISI

233.067 kişidir.