Suudi Arabistan’ın Riyad şehrinde meydana gelen yangında, gurbetçi işçiler Sinan Çay, Salih Çakır, Erkan Bent ve Ali Şahin Elma adındaki vatandaşlarımız ve Samandağlı hemşehrilerimizin yaşamını yitirdiği acı haberi yüreğimizi yaktı.
Vefat edenlere Allah'tan rahmet; ailelerine, yakınlarına ve tüm halkımıza sabır ve başsağlığı diliyoruz.
Gurbetten gelen ilk acı haber değil, ama son olması için STK’lar, belediyeler, devlet yetkilileri ve kurumları iş ve istihdam alanlarını geliştirmek uğraşı içinde olmalıdır.
Yuva kurmak ve ailemize ekmek, geçim, eğitim, sağlık vb. en temel ihtiyaçlarımızı karşılamak için yurt dışına, acı gurbetlere mahkûm edilmişiz maalesef.
Nar taneleri misali dünyanın her tarafına çocuk yaşta gidip, on yıllarımızı tüketiyoruz. Gurbetlerde "kan kusup şerbet içtik" diyerek biriktirdiğimiz alın terimizin karşılığını ailemize, memleketimize ve ülkemize gönderiyoruz, aktarıyoruz.
Memleketimize kesin dönüşü ancak ak saçlı ihtiyar olunca düşünebiliyoruz ya da memleketimize cenazemiz ulaşabiliyor maalesef.
Sahipsizlik, ayrımcılık, ırkçılık, her alanda eşitsizlik ve adaletsizlik, yoksulluk, işsizlik, mülksüzleştirme ve yeniden yoksulluk döngüsü içinde eziliyoruz, can veriyoruz. Dede, baba, çocuklar, torunlar; nesilden nesile aktarılan acı gurbet dramları.
Normal olan insanın; kendi memleketinde, kendisinin ve bakmakla yükümlü olduğu ailesi için iş, aş, geçim, eğitim, sağlık ve huzur içinde yaşamını sürdürmesidir.
GAYRİ MAKBUL VATANDAŞLARIN İŞSİZLİĞİ
Fakat dili, dini, bölgesi ve kültürü "makbul vatandaş" ölçülerinin dışında kalanlara bu normal olanı yaşama olanağı verilmedi maalesef.
Vatandaşı oldukları ülkenin lanetlilerinin yurt dışında işi normal, yurt içinde işi istisna olmuştur.
Dil, din, kültür, bölge ayrımcı ve örtülü Apartheid rejimlerinde istihdam liyakat ile değil, etnik ve dini aidiyete göre yapılır.
En büyük iş veren devlet ve devlet inisiyatifindeki şirketler, iştirakler vb. (İktisadi Teşekküller, kamu bankaları) biz ötelenenlere genellikle kapalıdır.
"Minareyi Çalan Kılıfını Uydurur" misali (Kuşlar uçuyor, Kaplumbağa Yürüyor, Deniz var, Kıyı Var, Rüzgâr Esiyor, Kurbağa Zıplıyor, Su Akıyor, Kelebek Uçuyor, TOKİ, Rezerv, RES, "Gözlerinizin Üstünde Kaşınız Var" vb.) ötekilerin mülkleri, geçim kaynakları ve yaşam alanları darlaştırılarak, tahrip edilerek acı gurbetlere, acı vatanlara mahkûm ediliyorlar.
Eşit vatandaş haklarına sahip ve gurbetten acı haberlerin gelmeyeceği; eşimizin, çocuklarımızın, anne-babalarımızın, sevdiklerimizin yanında memleketimizde, ülkemizde liyakatimizle iş ve istihdam olanağına sahip olduğumuz günlerin umuduyla mücadeleye devam ediyoruz.
NE YAPMALI?
İçinde bulunduğumuz emek sömürü sistemi işsizliği yok etmemek üzere kuruludur. İşsizliği birden yok edemeyiz, ama toplum olarak inisiyatif geliştirerek düşürebiliriz.
"Süphan Allah" ve "Ya Samah Allah" Samandağ Belediyesi istihdam ve iş olanaklarını geliştiren adımlar atabilir, projeler geliştirebilir.
HBB ve devlet müdahalesiyle hemen yapılabilecek yatırımlar olabilir.
Birkaç öneri;
Yılda dört mevsim, dört ürün alınabilen, ülkemizin en verimli toprağı Asi Nehri Ovası'nın önemli bölümünün olduğu Samandağ ilçemizde, istihdamın ve ekonomik hareketliliğin motoru olan Sebze ve Meyve Hali yapılmamak üzere bilinçli mi yıkıldı? Değilse neden hâlâ yapılmıyor?
Samandağ Sebze ve Meyve Hali yapılmalıdır.
Samandağ Otogarı yapılmalıdır.
Ülkemizin Ortadoğu'ya açılan kapısı Hatay ilimizin komşulara komşu olmasının kısıtlamalarını değil, nimetlerinden faydalanması sağlanmalıdır. Suriye, Lübnan ve İsrail ile kara yolu, deniz yolu, hava yolu, demir yolu, sınır ve bavul ticareti, alışverişi, tarihi ve doğal turizm, eğitim ve sağlık turizmi vb. geliştirilmelidir.
Hatay ve Samandağ ekonomide ülkemizin çıkmaz sokağı değildir. Medeniyetler beşiği ülkemizin karadan ve denizden kavşak noktası, medeniyetler yolu olan İpek Yolu'nun karadan ve denizden kavşak noktası, ilklerin ve başlangıçların doğum yerleridir.
