Bir kuşun kanadından kopardığım,
Tüyle yazıyorum şimdi...
Belki yazamıyacağım bir daha şiir.
Sen benim son şiirimdin.
Sensizliğin sessizliği korkutuyor beni,
Umutsuzca arıyor gözlerim;
Ama sen yoksun...
Artık yıldızlar kayabiliyor özgürce,
Ay dedeye şiir yazılabilir,
Bir çırpınca sonsuz..
Ve sabahın seherinde,
Kıyıya vuran dalgalara nota yazıyorum.
Gözlerimden dökülen inciler nar-ı ateş oluyor,
Olupta yakıyor ruhumun her zerresini,
Hayalin hep karşımda ama sen yoksun...
Oysaki bir gülüşün gül bahçesine çevirirdi gönlümü,
Kızıl bir gonca açardı her gün kalbimde,
Onlara bakar avunurdum her gittiğinde.
O goncalarda solunca günün birinde,
Yandı bedenim, yandı taş oldu ellerim.
Bir baktım sen yoksun...
Gittiğinden beri her şey aynı buralarda,
Bir tek sen yoksun...
Güneş sordu seni bana,
İlk günki gibi her zaman aklımdasın ;
Sensiz hiç bir tadı yok,
Yolun sonunda sen yoksun,
Güneş sensiz batıyor...
28.05.2024
NACİ DÖNMEZ
