Ne çok yaşanacaklar ertelendi sessizce
Yutkunmalara gömülerek.
Ey sevgili, herkes için kıydık bize.
Herkese bir dilim verebilmek için insanlığımızdan,
Bölüştürdük kendimizi ekmek niyetine.
Değer miydi deme ne olur.
Gemi su alıyorsa,
Çaresizsen.
Deliği kapatırsın, gerekirse kendinle.
Kurtarırsın şimdiyi insanın rızasıyla.
Can suyu olursun can çekişenin.
Hem ey sevgili,
Yaşam sürmez mi, insanı yaşatarak.
Birler, binlere, milyonlara ulaşmaz mı?
Dayanışmayı ördükçe körler uyanmaz mı?
Hem dayanışma değil miydi?
İnsanı insan yapan!
Ey sevgili insanız biz.
Tarihimiz, yarına merdivenimiz dayanışma
Meryem Fehime Oruç
