Varsın sinekler konsun yemeğe,
Paylaşalım ne varsa hep beraber.
Taşısın bulgurun yarısını karıncalar,
Konsun arılar saksıdaki çiçeklere…
Ne olacak?
Bütün bunlar ne ki;
İlaç bulamayan
Savaş çocuklarının yanında.
Ölüyor kelebekler,
Kanatlar çırpınamıyor
Barışa, özgürlüğe.
Yürekler taş kesilmiş,
Vicdanlar pusuda.
Akbabalar sarmış
Dört bir yanımı.
Hiçbir şey avutamaz isyanımı.
Dövme yaptırasım var yüreğime,
Güneşin çocuklarının
O gülen yüzlerini.
Mehmet Doğru
